Mała elektrownia wodna
Mała elektrownia wodna (MEW) – elektrownia wodna o mocy zainstalowanej poniżej 5 MW. To kryterium stosuje się w Polsce oraz w niektórych krajach Europy zachodniej. W większości państw Unii Europejskiej do małych elektrowni zalicza się te o mocy do 10 MW, poza krajami skandynawskimi, Szwajcarią i Włochami, gdzie za "małe" uznaje się elektrownie do 2 MW.
Małe elektrownie wodne wykorzystują środowisko przyrodnicze, stąd mają licznych zwolenników i przeciwników. Uznawane są za odnawialne źródła energii, a ich właściciele uzyskują certyfikat wytworzenia tzw. zielonej energii. Towarzyszące elektrowni wodnej urządzenia hydrotechniczne oraz sama elektrownia wpływają, zarówno korzystnie jaki i niekorzystnie, na bilans hydrologiczny i geomorfologiczny okolicy oraz biocenozę rzeki.
W Polsce elektrownie wodne to zaledwie 7,3% mocy zainstalowanej w krajowym systemie elektroenergetycznym, co stanowi 12% wykorzystanych zasobów hydroenergetyki i przekłada się na 13,7 TWh rocznie zasobów hydroenergetycznych w Polsce. Trzeba przyznać, iż w porównaniu z innymi krajami jest to kropla w morzu i stanowi niewielkie źródło pozyskiwania energii w kraju.
Najważniejszą zaletą elektrowni wodnych jest produkowanie "czystej" energii elektrycznej . Podczas wykorzystania tej metody pozyskiwania energii nie występują jakiekolwiek gazy, ścieki, które w znacznym stopniu zanieczyściłyby środowisko. Elektrownie wodne charakteryzują się również niewielką pracochłonnością - do ich obsługi wystarcza sporadyczny nadzór techniczny. Co więcej stanowią awaryjne źródło energii w przypadku uszkodzenia sieci przesyłowej oraz regulują stosunki wodne w najbliższej okolicy. Co wpływa głównie na obszary rolnicze; budowa budowli piętrzącej powoduje powstanie zbiornika wodnego, który decyduje o rozwoju turystyki i rekreacji w danym regionie. Zmniejsza się bezrobocie, gdyż powstają nowe miejsca do pracy.
Małe instalacje OZE będą miały łatwiej
Pompy ciepła